Menu

Witold Szabłowski

Witold Szabłowski

Urodził się w 1980 roku w Ostrowi Mazowieckiej. Studiował politologię w Warszawie i Stambule. Jako stażysta telewizji CNN Türk przejechał całą Turcję. W Polsce pracę dziennikarza zaczynał w TVN 24. W 2006 roku dołączył do zespołu „Gazety Wyborczej". Za reportaże ze zbioru „Zabójca z miasta moreli" otrzymał kilka nagród dziennikarskich, w tym Melchiora 2007 i wyróżnienie Amnesty International. W 2010 roku został uhonorowany Nagrodą Dziennikarską Parlamentu Europejskiego za reportaż „Dziś przypłyną tu dwa trupy".

W 2012 roku otrzymał specjalne wyróżnienie od jury nagrody im. Anny Lindh za artykuły o emigracji z Albanii do krajów Unii Europejskiej i o wychodzeniu Albanii z komunizmu. By je napisać, sam nielegalnie przeszedł przez zieloną granicę.

W 2012 wspólnie z Izabelą Meyzą wydał książkę „Nasz mały PRL. Pół roku w M-3 z trwałą, wąsami i maluchem” (Znak, Kraków 2012), który jest  zapisem eksperymentu. Para przeniosła się na pół roku do bloku z wielkiej płyty, zrezygnowała z internetu i telefonów komórkowych. Wszystko po to, aby w 2011 roku doświadczyć życia w Polsce z 1981 roku.

W 2014 roku wydał książkę „Tańczące niedźwiedzie”(Agora), będącą zbiorem reportaży mówiących o środkowoeuropejskiej drodze do wolności.

W 2016 opublikował reportaż „Sprawiedliwi zdrajcy. Sąsiedzi z Wołynia” poświęcony Ukraińcom ratującym Polaków na Wołyniu (Znak). W tym samym roku książka została uhonorowana Nagrodą „Newsweeka” im. Teresy Torańskiej.

Jego ostatnia książka to, „Kucharze dyktatorów”. Jest ona opisywana jako reportaż na temat kucharzy, którzy gotowali dla największych tyranów XX i XXI wieku.